RUBRIKA: Uši pišu

Quintet Bumbac : Miroirs

Cok Malko, 2020

Aktivni vulkan muzike

Autor: Aleksandar Mitrović Acart

Miroirs (ogledala, fr.) drugi je album gudačkog kvinteta Bumbac i donosi nam originalne kompozicije i aranžmane Davida Brosijea (Brossier), osnivača i idejnog tvorca sastava. Ovaj umetnik briljantne karijere i obrazovanja, poreklom sa Gornjih Alpa, lutajući Rumunijom u društvu sa svojom violinom, upoznavao je virtuoze iz naroda i sa njima muzicirao. Rekli bismo da je, poput vrednog kalfe, nadišao svoje majstore i uzore…

Quintet Bumbac (pamuk, rum.) na ovom izdanju prilaže eksploziju kreacije – aktivni vulkan muzike! Moldavski proplanci, visoravni Karpata, trakijski brežuljci skoro da izviru iz (čak) šesnaest kompozicija, čija stamenost interpretiranja odašilje nemanjkavost klasičnog muzičkog obrazovanja članova sastava.

Ako bi sklopio oči, maštoviti slušalac bi se lako mogao naći na vajmarskom dvoru iz Bahovog doba. Ali, slušajući, pritom, „stilizovanuˮ rumunsku narodnu muziku doživljenu srcem francuskih poeta.

Ogledala nude izmaštani kamerni zvuk balkanskog i bliskoistočnog naelektrisanja. Brosije je, dakle, oivičio teren filtrirane folklorne muzike, propagirajući je bez oslanjanja na žanrovske miksove i upopulareni eklekticizam. Tako teme mađarskih Cigana, netemperovani turski oblici i klezmerske melodije isijavaju iz petožičane ljubavne violine (viola d’ amore).

Kompozicija pod rednim brojem 2 putuje Od Menilmontanta do Lipskanija. Od kvarta Pariza do onog u Bukureštu, Malom Parizu. Ova osećajna stvar je obojena repeticijama teme koja svojim tokom modulira u tercno srodni tonalitet. Datu melodiju slušamo prvobitno na violini (uz pratnju picikato kontrabasa u višoj lagi), a zatim na violončelu predivnog vibrata i ornamentike.

Samu temu, nestalnu na tonalnom planu, doživljavamo kao njihanje između dva toponima u naslovu. Možda i u identitetu kompozitora – onog urođenog i stečenog.

Potok picikata u pratećim violinama, slikovit poput folklornih asocijacija u radovima Čajkovskog, svakako je jedno od vanserijskih rešenja na izdanju. Razrađivanje numere podupiru nadovezivane repeticije tema sa trenucima walking bass-a. Koda ukazuje na kružnu strukturu time što se violinska tema, kao i na početku, javlja u rubato naletima. Smireni tepih gudača u visokom registru može neke slušaoce uputiti na uvodne taktove Bregovićevog izdanja Silence of the Balkans…

Pročitajmo Acartovu recenziju albuma „Strovilosˮ kiparsko-britanskog sastava Trio Tekke

Pretpostavljamo kojim nas brdskim stazama može voditi numera naziva „Radio kürdiˮ. Uvodnu temu donosi violončelo, a po uspostavljanju 8/8-inskog takta (sa potpodelom 3+3+2 i akcentuacijom tanga) oglašava se prva violina, svirajući isti melodijski materijal. Indikativan je momenat na 01:43, gde unisona tutti slika grupiše svojevrsni hor gudača. Svojevrsni razvojni deo, satkan od sekvenci koje istupaju iz tonaliteta, čujemo na 02:33. Reprizu glavne teme zatičemo u accelerando-u, na koji se nadovezuje rubatoidni izvod u frigijskom modusu, koji je širio svoj miris duž cele pesme.

„Cercei – Bulgărească haiduceascăˮ je delo vrlo originalnih kompozitorsko-aranžerskih rešenja. Pod uporni kanon, satkan od netemperovanih tema, koje upućuju na bugarski karakter, u trećoj se repeticiji podvlače dramatične linije kontrabasa. Ova partija završava raspadanjem materijala i stapanjem u repetitivni unisoni pentatonski motiv. Odavde, kao iz klice bačene na nekoj bugarskoj visoravni, niče nova muzika. No, ovaj pokušaj završava jasnom muzičkom asocijacijom na haos…

Ali, u trenutku 03:22 otpočinje čist folklor, pronicljivo spakovan za gudački sastav. Violinska improvizacija i potezi u paralelnim tercama su neke od sijaset situacija u kojima se francuski Quintet Bumbac može podičiti dubinskim poznavanjem folklornih stilova istočno od Srbije i zapadno od Irana.

Zaključujemo da ovaj sastav svojom atraktivnošću i besprekornošću interpretacije zaslužuje najslavnije svetske bine. Dodajmo i to da je ova raskošna pamučna impresija, produkcijski gledano, odličan uradak. Frekventno bogat i raskošan usnimak organskog i mirisnog agrarnog zvuka. Takav, koji nam neposredno servira čarobnu muziku detalja i izraza, felinijevske slikovitosti i guldovske izvedbe.

Linije od najfinijeg pamuka, katkad furiozno polifone ili u ambijentalnim naslojavanjima, odaju nam Brosijeov autorski potpis nadvremenskog slikara tonova, čijim se narednim izdanjima unapred radujemo.